Aangenomen voor de opleiding beveiliging.
Ik solliciteerde en werd aangenomen om de studie te gaan volgen om vervolgens beveiliger te worden, dit ging helaas niet zonder slag of stoot. Tijdens mijn opleiding april 2015, kreeg ik een ontsteking aan mijn linker onderbeen, onderzoek naar onderzoek volgde. Wat in eerste instantie onschuldig bleek werd een strijd van twee maanden in het ziekenhuis waar ik de strijd verloor en mijn been geamputeerd moest worden. Een zware periode voor mij zowel lichamelijk als geestelijk, maar ik ben hier samen met mijn familie goed doorheen gekomen.
Fijne werksfeer
Ik werd in augustus 2015 uitgenodigd om te komen kijken bij de Profronde van Almelo. Achter de schermen, in mijn rolstoel even de sfeer proeven en mijn collega’s weer zien. Ik ben nog altijd zeer dankbaar voor het vertrouwen welke de directie en alle collega’s altijd in mij hebben gehad. Binnen NSSG heerst er een fijne werksfeer en ik werk met plezier tijdens de vele evenementen.
Ik kon ik voor het eerst weer starten.
Ik begon achter de camera’s en zorgde voor de communicatie tussen mijn collega’s en keek de aanwezige camerabeelden uit. Langzaam weer het veld in gaf mij een enorme boost! Langzaam werd er gekeken naar evenementen waarin ik weer rustig kon starten, een ontzettend fijn gevoel om weer onder mijn collega’s te zijn.
Mei 2017:
Het waren ontzettend warme dagen en we moesten 2 dagen lang met ongeveer 25 collega’s per dag ondersteunen bij een groot evenement in Noord-Brabant, hier bleven we slapen zodat we uitgerust weer konden starten de volgende dag. Voordat we gezamenlijk met de busjes vertrokken kwam er een berichtje in de groepsapp: I.v.m. De extreme hitte is het bij uitzondering toegestaan om een zwarte korte broek te dragen. “Nou, je begrijpt het al, ik werd natuurlijk even ludiek in de spot-lights gezet”, van je collega’s moet je het hebben.
Juli 2017:
Mijn handicap levert mij totaal geen beperkingen op tijdens mijn werk. Of toch? Ja de Zwarte Cross van dit jaar kan ik me nog goed herinneren. Op weg naar deze leuke klus brak op de parkeerplaats van het terrein mijn prothese doormidden! Hierop belde ik Kevin Kel (directie) die aan het werk was op het terrein. “Kevin, mijn been is afgebroken en ik zit tussen de parkeerplaats en de inschrijving op de grond, kun je mij ophalen?
Toen viel het kwartje.
Kevin begreep mij in eerste instantie niet, maar toen viel het kwartje en werd er iemand aangestuurd om mij op te halen. Gelukkig heb ik altijd een ‘reserve-been’ in mijn auto liggen. Mijn collega Henk-Jan kwam mij halen met de golfkar van de Cross, zijn gezichtsuitdrukking laat ik maar achterwege :), even snel mijn been verwisseld en ready to go voor een aantal dagen op de Zwarte Cross.”
“Ondanks dat wat ik heb meegemaakt ben ik sterker uit de strijd gekomen en heb uiteindelijk toch mijn opleiding tot evenementenbeveiliger succesvol afgerond. Op nog vele mooie jaren als beveiliger!”